|
شعر و غزل امروز
من، تو ،خدا ... می شویم یک نفر
| ||
|
اگر چـه شک عجيبی به «داشتن» دارم سعادتی ست تو را داشتن که من دارم! کنار من بِنِشين و بگو چه چاره کنم؟ برای غربت تلخــی که در وطن دارم؟ بگو که در دل و دستت چه مرهمی داری برای اين همه زخمـــی کـه در بدن دارم؟ مرا بــه خود بفشار و ببين بــه جای بدن چه آتشی ست؟ که در زير پيرهن دارم؟ به رغم ديدن آرامش تو کم نشده ارادتــی کــه به آرامش کفن دارم مرا که وقت غروبم رسيده بدرقه کن اگرچه با تو اميدی به سر زدن دارم!! برچسبها: غلامرضا طریقی, اشعار غلامرضا طریقی, شعر و غزل امروز [ شنبه سی و یکم فروردین ۱۳۹۲ ] [ 12:28 ] [ شعر و غزل امروز ]
بازهــم رایحــــه ی خــوب تنت می آید بوی یک بوسه ی ناب از دهنت می آید لبنیات تـو از زیر لباست پیداست.. چقدر چاک به این پیرهنت می آید دست من سوی تو با قیمت یک مشت غزل بــــــــه خــریداری جنـس بدنت مــی آید ابتدایش لب دریاست..به دریا زده ام دامنت خــوب به دریا شدنت می آید فال حافظ که زدم گفت:کمی صبر کنی.. یوسفِ عشق بـــه خاک وطنت می آید دفعه ی قبل هم از شهر سفر برگشتی.. مطمئنــــم خبـــــــر آمدنت می آید..
برچسبها: محمد شریف, اشعار محمد شریف, شعر و غزل, شعر و غزل امروز [ شنبه سی و یکم فروردین ۱۳۹۲ ] [ 3:5 ] [ شعر و غزل امروز ]
پشت ِ زمین لرزید و نخل ِ بی سری افتاد دیـــــوار کوتـــــاه آمد و روی ِ دری افتــــاد سقفی کمانی شد، کشید از درد پشتش تیر با تیـــرهایش بـــــی هدف بـــــر بستری افتاد سنگی نشد بر سنگ بند و بند بند ِ دل لرزید و چکه چکه از چشـــم ِ تری افتاد هق هق صدای ِ گریه ای پیچید زیر ِ خاک یک شانــه ی ِ مردانه لرزان بر سری افتاد دریا سراسیمه دوید و پا برهنــه مـوج... توفان شد و بر صخره های ِ بندری افتاد آواره ی ِ آوارها چشمــــان ِ خیس ِ مــاه فانوسکی پت پت کنان پشت ِ دری افتاد روبان ِ مشکی دور ِ رز، پروانه ها مبهوت از شمعدان ِ نقـــره شمــع ِ دیگری افتاد لرزید قاف و شاهنامه آخــرش بد شد سیمرغ شد دود و از او تنها پری افتاد هرجای ِ خاکم دست بگذارم فقط زخم است در طالـــع ِ هر استخانــــــی خنـــــجری افتاد از دور مــی آید صدای ِ شروه ی ِ "فایز" شاید که او هم یاد ِ "دلبر دلبر"ی افتاد* یک پیـــرزن نالید و قلیـــانش پر از آتش وارونه شد در چاله ی ِ خاکستری افتاد با لهجه ی دشتی تمام ِ خاک می گرید: "آخ تا کیامت داخ تـــو هر جیگری افتا" * "دی رودم ای دی رود، ای کروون ِ کد بالات" با گریه بـــر روی ِ عزیـــزش مــــادری افتاد نه، نه ! زمین سیاره ی ِ خوبی نبود اصلن باید بــــه فکر ِ کهکشـــان ِ دیگــــری افتاد دنیا برای ِ عاشقی جای ِ قشنگی نیست شاید قرار ِ مـــا بـــه صبـــــح ِ محشری افتاد شاید خدا با این سکوت ِ تلخ، شرمنده ست از اینکه فکـــــر ِ قصـــه ی ِ ویرانگری افتــــاد این شعر هم هر واژه اش یک تکه آوار است یک اتفاق ِ تلـــــخ کــــــه در دفتـــــری افتــاد ----------------------------------------------
برچسبها: شهراد میدری, شعر زلزله دشتی بوشهر, شعر و غزل امروز, شعر و غزل [ جمعه بیست و سوم فروردین ۱۳۹۲ ] [ 22:39 ] [ شعر و غزل امروز ]
چشم هایش شروع واقعه بود
آسمانــــی درون آنهــــــا، من در صدایش پرنده می رقصید بر تنش عطر خـــوب آویشن باز گوشواره هـــــای گیلاســـی پشتِ گوشش شلوغ می کردند دست هــــای کمندِ نیلوفر سینه ریزی ظریف بر گردن احتمـــــالا غریبــــــه مـی آمد از خیابان به شرم رد می شد دختـــــر پا بـــه راهِ دیروزی هیکلِ رو به راهِ حالا... زن در قطاری که صبـــح آمده بود دشت هایی وسیع جا ماندند شهر از این زاویه قفس می شد زیــــر پاهــــای گــــرمِ در رفتن پشت سر لاشه های پل بر پل پیشِ رو کـــــــوره راهِ سردرگم مثل یک مادیــــــانِ ناآرام در خیابان سایه و روشن در خیـــالش قطار مردی بود بی حیا،بی لباس،بی هر چیز در خیالش عروس خواهد شد تـــــوی هر کوپه کوپــه آبستن سارقانی که دست می بردند سیب سرخ از حصــــار بردارند دکمه هایی که حیف می مردند روی دنیــــای زیــــــر ِ پیــــراهن مردمانـــی کـــه توی پنجره ها در پیِ هرچه لخت می گشتند پیش چشمانِ گردشان اینک فرصتــی داغ بود و طعمِ بدن آسمان با گُـروم گرومب خودش عکس هایی فجیع می انداخت چکه های غلیظِ خون افتاد از کجــــا روی صورتِ دامن او مسافر نبود اما باز منتظر تا قطار برگردد مثل حالا که داشت برمی گشت تـــــن تَ تَــــــن تـــــن تَ تــــــن... سوتِ کمرنگِ سرد می آمد تیـــر غیبی تَلَق تلق در راه خاطراتی که داشت قِل می خورد روی تصویـــــــر ریـــل ِ راه آهـــــن توی چشمِ فلان فلان شده اش آسمانــــــی برای ماندن نیست زندگی بود و آخرین شِهه مادیـــــانِ در انتظار ِ تِــرن ------------------------- دانلود دکلمه شعر مادیان با صدای علیرضا آذر برچسبها: علیرضا آذر, اشعار علیرضا آذر, مادیان, شعر مادیان علیرضا آذر [ پنجشنبه بیست و دوم فروردین ۱۳۹۲ ] [ 23:27 ] [ شعر و غزل امروز ]
خواستم داد شوم... گرچه لبم دوخته است خـودم و جـدّم و جــدّ پـــدرم سوختـــه است خواستم جیغ شوم، گریه ی بی شرط شوم خواستـــم از همــه ی مرحلـه ها پرت شوم وسط گریه ی من رقص جنوبی کردیم کامپیوتر شدم و بازی ِ خوبی کردیم کسی از گوشی مشغول، به من می خندید آخـــر مرحله شد، غــــول به من می خندید! دل به تغییر، به تحقیر، به زندان دادم وسط تلویزیــــون باختــم و جان دادم! یک نفر، از وسط کوچـه صدا کرد مرا بازی مسخره ای بود... رها کرد مرا! با خودم، با همه، با ترس تــو مخلوط شدم شوت بودم! که به بازی بدی شوت شدم!! خشم و توپیدن من! در پی ِ یاری تازه ترس گـــل دادن تــــو در وسط ِ دروازه آنچه می رفت و نمی رفت فرو... من بودم! حافـــظ ِ این همه اسرار ِ مگـــو، من بــودم «آفریـــن بر نظر ِ لطف ِ خطا پوشش» بود یک نفر، آن طرف ِ گوشی ِ خاموشش بود از تحمّـــل کـــه گذشتم به تحمّل خوردم دردم این بود که از یار ِ خودی گل خوردم! حرفی از عقل ِ بداندیش به یک مست زدند باختـــم! آخــــر بـــازی، همگی دست زدند از تــــو آغـــاز شدم تا که به پایان برسم رفتم از کوچه که شاید به خیابان برسم بــوی زن دادم و زن داد به موی فـَشِنم!! راه رفتم که به بیراهه ی خود، مطمئنم عینک دودی ام از تــــو متلک می انداخت بعد هر س..ک...س، مرا عشق به شک می انداخت خواندم و خواندی ام از کفر هزاران آیه بعد بر بـــاد شدم با موتــــور همسایه حسّ عصیان زنـــی که وسط سیبم بود حسّ سنگینی ِ چاقوت که در جیبم بود زنگ می خوردی و قلبم به صدا دوخته بود «تا کجـــــا باز دل غمزده ای سوختـه بود» روحت اینجا و تن ِ دیگری ات می لرزید اوج لذت بــــه تن ِ بندری ات می لرزید خسته از آنچه کــــه بود و به خدا هیچ نبود خسته از منظره ی خسته ی تهران در دود خستـــه از بــــودن تــــو، خسته تر از رفتن تــــو خسته از «مولوی» و «شوش» به «راه آهن» تو خسته از بــــازی ِ این پنجره ی وابسته رفتم از شهر تو با سوت قطاری خسته وسط گریه ی آخر... وسط ِ «تا به ابد» تخت بودم بـــه قطاریدن ِ تهران-مشهد شب تکان خورد و به ماتحت، صدا خارج کرد دستـــی از دست تو از ریل، مرا خـــارج کرد سوختــــم از شب ِ لب بـازی ِ آتش با من شوخی مسخره ی فاحشه هایش با من کز شدم کنــــج اطاقــــم وسط ِ کمرویــی «نیچه» خواندم وسط ِ خانه ی دانشجویی مرده بودی و کسی در نفس ِ من جان داشت مرده بـــودی و کسی بــاز به تو ایمان داشت! کشتمت! تن زده در ورطه ی خون رقصیدم پشت هــر میکروفون از فرط جنون رقصیدم بال داریم کــــه بر سیـــخ، کبابش کردند! شعر خواندیم اگر فحش حسابش کردند! دکتر ِ مرده کــــه پای شب ِ بیمار بماند «هر که این کار ندانست در انکار بماند» فحش دادند و دلم خون شد و عمری خون خورد! تلــــــخ گفتند و کسی با خود ِ تـــو زیتـــون خورد شب ِ من وصل شد از گریه به شب های شما شب قسم خورد بــه زیتون و به لب های شما شب ِ قرص از وسط ِ تیغ... شب ِ دار زدن... شب ِ تا صبـــح ، کنـــــار تلفن زار زدن شب ِ سنگینی یک خواب، کنار تختم لمس لبخند تـو در طول شب بدبختم شب ِ دیوار و شب ِ مشت، شب ِ هرجایی شب ِ آغــــوش کســـی در وسط تنهایـــی شب ِ پرواز شما از قفس خانگــی ام شب ِ دیوانگی ام در شب دیوانگی ام پاره شد خشتک من روی کتابی دینی «تو مگر بر لب آبی به هوس بنشینی» خام بودم که مرا سوختی از بس پختم! پاره شد پیرهنـم... دیدم و دیدی: لختم فحش دادم به تو از عقل، نه از بدمستی! مست کردم به فراموشی ِ «بار ِ هستی» از گذشته شب تـــــو تا بــــه هنوزم آمد مست کردم که نفهمم چه به روزم آمد! وسط آینـــــه دیدی و ندیدم خـــــود را در شب یخزده سیگار کشیدم خود را به خودم زنگ زدم توی شبی پاییزی دود سیگار شدم تا کـه نبینم چیزی درد بودیـم اگــــر دردشنــــاسـی کردیم کافه رفتیم! ولی بحث سیاسی کردیم گریـه کردیم به همراهی ِ هر زندانی فحش دادیم به آقای ِ شب ِ طولانی گریه کردیم ولی زیر پتویی ساکت فحش دادیم به اخبار تو در اینترنت عشـــق، آزادی ِ تـــو بـــود و نبودی پیشم «من که بدنام جهانم چه صلاح اندیشم؟!» سرد بود آن شب و چندی ست که شب ها سردند ما کـــه کردیم دعا تا کــــه چـــه با ما کردند! صبح، خورشید زد و شب که به پایان نرسید بـــه تــــو پیغــــام ِ من از داخل زندان نرسید گریه کردم به امیدی که ندارم در باد «آه! کز چاه برون آمد و در دام افتاد» خنده ام مثل ِ همه چیزم و دنیا الکی ست اوّل و آخــر ِ این قصّه ی پر غصّه یکی ست! از دروغی کـه نگفتیم و به ما می شد راست «کس ندانست که منزلگه ِ مقصود کجاست» خسته از هرچه نبوده ست که حتما ً بوده! خستــه از خستگی ِ این شب ِ خواب آلوده می نشینم وسط ِ گریـه ی تهران در دود می نشینم جلوی عکس زنی خواب آلود گم شده در وسط این همه میدان شلوغ بغض من می ترکد در شب تـو با هر بوق به کسی در وسط ِ آینه ها سنگ زدن! به زنــی منتظر ِ هیــچ کست زنگ زدن به زنی با لب خشکیده و چشمی قرمز به زنــی گریه کنـان روی کتاب ِ «حافظ» به زنی سرد شده در دل ِ تابستانت! به زنـــی رقص کنان در وسط ِ بارانت به زنی خسته از این آمدن و رفتن ها به زنــــی بیشتر از بیشتر از تو، تنها!
برچسبها: سیدمهدی موسوی, غزل پست مدرن, اشعار سیدمهدی موسوی, شعر و غزل امروز [ سه شنبه بیستم فروردین ۱۳۹۲ ] [ 10:46 ] [ شعر و غزل امروز ]
بــــه دل هـــــوای تـــو دارم و بر و دوشت که تا سپیده دم امشب کشم درآغوشت چنان نسیم که گلبرگ ها ز گل بکند برون کنم ز تنت برگ برگ تن پوشت گهی کشم به برت تنگ و دست در کمرت گهـــی نهم سر پــــر شور بـر سر دوشت چه گوشواره ای از بوسه های من خوش تر کـــه دانه دانه نشیند بــــه لالـــه ی گوشت گریز و گـم شدن ماهیان بوسه ی من خوش است در خزه مخمل بنا گوشت ترنمــــی است در آوازهــــای پایانــــی که وقت زمزمه از سر برون کند هوشت چو میرسیم بــــه آن لحظه هــــای پایانی جهان و هر چه در آن می شود فراموشت چه آشناست در آن گفت وگوی راز و نیاز نگــــاه من با زبــان نـگاه خـــاموشت برچسبها: حسین منزوی, غزل حسین منزوی, شعر و غزل, شعر و غزل امروز [ دوشنبه نوزدهم فروردین ۱۳۹۲ ] [ 21:12 ] [ شعر و غزل امروز ]
من باشم و تو باشی و باران، چه دیدنی ست بی چتـــــر، حسّ پرسه زدن ها نگفتنی ست پاییز، با تو فصل دل انگیز بوسه هاست با تـــو، صدای بارش باران شنیدنی ست ابری و چکّه می کنی و مست می شوم طـعم لبــان خیس تو حالا چشیدنی ست!! خیسم، شبیه قطره ی باران، شبیه تــو تصویر خیس قطره ی باران کشیدنی ست این جاده با تو تا همه جــا مزّه می دهد این راه ناکجای من و تو، رسیدنی ست؟!! باران ببــــار!! بهتــــــر از این کـــــــه نمی شود من باشم و تو باشی و باران ... چه دیدنی ست!! برچسبها: حسین غلامی, شعر و غزل [ شنبه هفدهم فروردین ۱۳۹۲ ] [ 17:45 ] [ شعر و غزل امروز ]
نـه فـقـط از تـو اگــر دل بـکنـم می میرم سایـه ات نـیـز بـیـفـتـد به تنـم می میرم بین جان من و پیراهن من فرقی نیست هـر یکی را کـه بـرایـت بـکَـنـم می میرم بـرق چـشمـان تــو از دور مـرا می گـیـرد مـن اگـر دسـت بـه زلفـت بزنم می میرم بـازی مـاهی و گـربـه است نظر بـازی مـا مثل یک تنگ شبی می شکنم می میرم روح ِ برخاسته از من ...! ته ِ این کوچه بایست بیش از ایـــن دور شوی از بـدنـــم می میرم...
برچسبها: کاظم بهمنی, اشعار کاظم بهمنی, شعر و غزل, شع و غزل امروز [ شنبه هفدهم فروردین ۱۳۹۲ ] [ 8:17 ] [ شعر و غزل امروز ]
بهــــار آمده اما هــوا هــوای تو نیست مرا ببخش اگر این غزل برای تو نیست بـــه شوق شــال و کلاه تـــو برف می آمد... و سال هاست از این کوچه رد پای تو نیست نسیم با هوس رخت های روی طناب به رقص آمده و دامن رهای تـو نیست کنــــار این همه مهمــــان چقـــــدر تنهایـــم!؟ میان این همه ناخوانده،کفش های تو نیست بــــه دل نگیر اگـــر این روزهـــا کمی دو دلــــم دلی کلافه که جای تو هست و جای تو نیست به شیشه می خورد انگشت های باران...آه... شبیه در زدن تــــو...ولـــــی صدای تـــو نیست تــــو نیستی دل این چتــــر ، وا نخــــواهد شد غمی ست باران...وقتی هوا هوای تو نیست...!
برچسبها: اصغر معاذی, اشعار اصغر معاذی, شعر و غزل, شعر و غزل امروز [ چهارشنبه چهاردهم فروردین ۱۳۹۲ ] [ 21:5 ] [ شعر و غزل امروز ]
اگر چه بین من و تو هنوز دیوار است ولی برای رسیدن بهانه بسیار است بـــــرآن سریــم کزین قصـــــه دست برداریم مگر عزیز من ! این عشق دست بردار است کسی به جز خودم ای خوب من چه می داند کـــه از تــــو – از تو بریدن چقدر دشوار است مخــــواه مصلحت اندیش و منطقـــی باشم نمی شود به خدا ، پای عشق در کار است تـــو از سلاله ی سوداگران کشمیری که شال ناز تورا شاعری خریدار است در آستانـــه رفتـــن در امتداد غــــروب دعای من به تو تنها خدا نگهدار است کسی پس از تو خودش را به دار خواهد زد کـــه در گزینش این انتخـــاب ناچـــار است همان غروب غریبانه گریه خواهی کرد برای خاطره هایـــی کــه زیرآوار است
برچسبها: محمد سلمانی, اشعار محمد سلمانی, شعر و غزل, شعر و غزل امروز [ چهارشنبه چهاردهم فروردین ۱۳۹۲ ] [ 20:53 ] [ شعر و غزل امروز ]
آن روزها کـــــه شرط بقا قیل و قال بود عاشق ترین پرنده ی سرش زیر بال بود «حافظ ! دوام وصل میسر نمی شود» سرگرمــی پرنده ی بدبخت فــــال بود یک مرد در میــــان آیینــه ســــال ها با یک نفر شبیه خودش در جدال بود تدبیر چیست ؟ راه کدام است ، دوست کیست این حرف هـــا همیشه برایش ســـوال بــــود از میــــوه ی درخت اساطیــــری پـــدر سیبی رسیده بود به دستش که کال بود از ما زبان توبه گشودن بعید نیست از او مرا ببخش شنیدن محــال بود در پاسخ نشان رفیقت کجاست ؟ گفت حرفـــی نمــی زنــــم بنویسید لال بــود بر سنگ قبر او بنویسید جای اسم این مرد ، روی گردن دنیــــا وبال بود
برچسبها: محمد سلمانی, اشعار محمد سلمانی, شعر و غزل, شعر و غزل امروز [ چهارشنبه چهاردهم فروردین ۱۳۹۲ ] [ 20:42 ] [ شعر و غزل امروز ]
تمـــام ِ لحظه هایم را غــزل کن نوازش کن پر از شور ِ عسل کن خدا ! امشب دلم خیلی گرفته کمی پایین بیــا من را بغل کن
برچسبها: حسین میدری, شهراد, شعر و غزل امروز [ شنبه دهم فروردین ۱۳۹۲ ] [ 18:50 ] [ شعر و غزل امروز ]
مثل «داش آکل» کـــه برق چشم یک دختر به بادش داده باشد مثل یک «فرمان» که نارو خوردن از «قیصر» به بادش داده باشد ـ ـ بغض دارم؛ بغض، چون مردی که بی رحمانه ترکش کرده باشی بدتر از آن، مثل فــرزندی کــــه یک مـــادر بــــــه بادش داده باشد بغض دارم؛ بغض از تصویر دنیایی کـــه بی تو جای من نیست بغض دارم؛ مثل یک «باور» که یک «یاور» به بادش داده باشد مثل «دارا» یی کــه «اسکندر» ذلیلش کرده باشد درد دارد پشت سالاری که دست غدر همسنگر به بادش داده باشد حال من؟؟؟: حالِِ غرورِ شاعرِ فحلی که شاگردِ عزیزش با سرآمد خواندنِ یک شاعــــرِ دیگر بـه بادش داده باشد شانه ام هم وزنِ نامِ خانه ام ویران و رنج آجین و زخمی است مثل یک کشور کــــه ظلم حاکمی خودسر به بادش داده باشد شرمگاه مُرده برمی خیزد؛ امّــــا برنخواهد خاست هرگـــز پشتِ گرمی که خیانت دیدن از همسر به بادش داده باشد حسِّ مافوقِ به سربازان خیانت کرده حسّ دردناکی است مثل ایمانـــی کــه کفرِ شخصِ پیغمبر به بادش داده باشد بغض دارم؛ بغض، هم سنگِ «برادرخوانده» یِ خودخوانده ای که نارفیقی ، تحتِ نامِ نامــیِ «خواهــــر» بــــه بـــادش داده باشد شکّ ندارم که تـو برمی گردی؛ امّا بر نخواهد گشت دیگر حرمتِ شعری که مدحِ یک ستم پرور به بادش داده باشد شانه یعنی مار؟؟ ...یا نه! مار یعنی شانه؟؟... تعبیر دقیقش ؟؟؟ - شانه، یعنـــی هرچه یک هم گریه با خنجر به بادش داده باشد
برچسبها: علی اکبر یاغی تبار, اشعار علی اکبر یاغی تبار, شعر و غزل, شعر و غزل امروز [ جمعه نهم فروردین ۱۳۹۲ ] [ 12:11 ] [ شعر و غزل امروز ]
می روم حسرت دریای مرا دفن کنید اهل دیـــروزم و فردای مرا دفـن کنید لـحدم را بگذارید بــــه روی لـحدم شـال ابریشم لیلای مرا دفن کنید ایل من مرده کسی نیست که چنگی بزند وقت تنـــگ است بخـــــارای مرا دفن کنید صخره ام،صخره که دلتا شده از سیلی رود دل که خـوب است فقط "تا"ی مرا دفن کنید تا پر از روسری و سیب شود شهر شما زیــــر این خاک غــزل های مرا دفن کنید
برچسبها: حامد عسکری, اشعار حامد عسکری, شعر و غزل, شعر و غزل امروز [ چهارشنبه هفتم فروردین ۱۳۹۲ ] [ 19:43 ] [ شعر و غزل امروز ]
|
||
| [قالب وبلاگ : تمزها] [Weblog Themes By : themzha.com] | ||