|
شعر و غزل امروز
من، تو ،خدا ... می شویم یک نفر
| ||
|
آب بــُرده ست مرا با دامن ...بپــران خــــوابِ مرا با سیلـی! "ترس" یعنی تو جوان باشی و من ، یک زن ِ چادری ِ زنبیلی... من ، به اندازه ی تن ها ، تنها...گیر کردم ته ِ بن بست ِ جنون تـــو ، شریک ِ همـــه ی بسترها ! باهمه خلق ِ خدا فامیلی .. مرض ِ راضی ِ مرز ِ تو شدن ،اصل ِ خود- داری و خود-دوری نیست؟ تو کــه هر روز ِ خدا ، در من گیر ..تو که بی مرگی و بی تعطیلی .. زن ِ برفی ، تب ِ دوری دارد .. آشپزخانه به باران نزدیک...... تو نیایـــی، به دلت خواهد ماند داغ ِ این بستنی ِ وانیلی ! درک کن ! فاحشه ها باکره اند!خانه امن است اگر در باز است .. گاه مجبـــوری ، اگــــر مختــــاری ! مثل مــادرشدن ِ تحمیلـی ... زخم بر زخمه ... نشد، زخمه به زخم !من به ساز ِ تو برقصم تا کی؟؟ باز مجـــروح ِ تـــو ، مهجــــور از تـــــو ...دلـــم و قافیــــه هایــم نیلی.. شب ِ ما ، از سر ِ خط ، ساختگی ست ..نقش ِ دیوار شدن کم دارد ! قدِ یک پنجـــــره ، خورشیدی کـن ! خسته ام از قفس ِ تاویلی .. سی و یک ساله شدم..سی مرغم ، که به یک تیر ، می افتم از خون... بــــه تمنـــای شکار ِ تــــو شدن ، منم و پاشنه ی آشیلی! زن ، گذشت از سی و آب از سر ، تا توی آغوش تو ماهی بشوم .. همسرم پشت به من خوابیده .. بغلم کن تو که عزراییلی ! برچسبها: طاهره خنیا, اشعار طاهره خنیا, شعر و غزل, شعر و غزل امروز [ چهارشنبه هشتم آبان ۱۳۹۲ ] [ 2:4 ] [ شعر و غزل امروز ]
|
||
| [قالب وبلاگ : تمزها] [Weblog Themes By : themzha.com] | ||