|
شعر و غزل امروز
من، تو ،خدا ... می شویم یک نفر
| ||
|
کوهم به استواری البرز و زردکوه آتشفشان ملتهبم گرم و باشکوه گسترده ام به سادگی و انزوای لوت چون نخل های زخمی اهواز در قنوت «هامون»تر از خلیج و «پریشان» تر از ارس تاریــــخ گفته بـاج ندادم بــه هیـــچ کس سیمرغ ِ این فلاتِ کُهــن مـادر من است این سایه ی هماست که روی سر من است میــراث دار ِ عشــق ِ سیاووش و آرشم با پرچمی سه رنگ که بر دوش می کشم روزی مرا بـــه سلطنت آسمـان ببین در دست من کلید زمین و زمان ببین ایرانــی ام شکـــوه دماوند با من است پشتم به کوه باد! که الوند با من است دشمن! تو سنگ خاره ای امّا من آهنم شیـــر درنده اند جـــوانان میـهنــــــم در اصل خود، خودیم... اگر «جین» به پا کنیم، بهتـــر از آنکـــه مثل تــــو پوتیـــــن به پا کنیم راضی نمی شویم به آزارِ هیچ کس بالا نمـــی رویم ز دیـــوار هیـچ کس هرکس به فکر خانه و آبادیِ خودش در اختیــار ِ هرکسـی آزادیِ خودش ای همطرازِ قدمتِ تاریــخ ، نام تو ای بردمیده صبحِ بشر با سلام تو تو هستیِ منی و نگاه بد از تو دور بیگانه! حسرت وطنـم را ببر به گور برچسبها: مهدی فرجی, اشعار مهدی فرجی, شعر و غزل, شعر و غزل امروز [ یکشنبه بیست و هشتم مهر ۱۳۹۲ ] [ 9:55 ] [ شعر و غزل امروز ]
|
||
| [قالب وبلاگ : تمزها] [Weblog Themes By : themzha.com] | ||