بگذار ببوسم لب خاکستری ات را

دستی بکش از روی کرم بر سر و رویم

تا لمس کنـــــم عاطفه ی مادری ات را

از منظر من باکــــره ی باکـــــــره هایی

هرچند سپردی به سگان دختری ات را

مصلوب همآغوشی بابلسریان کن

یک چند مسیحـای تن آذری ات را

حاشا که همانند و رقیبی بتوان یافت

طبــــــع من و آوازه ی اغواگـری ات را

ای شأن نــــزول همه ادیان الهـــی

حالی یله کن دعوی پیغمبری ات را

هم مادر و هم دختر و هم همسر من باش

تا شهره کنـــی شیوه ی همبستری ات را