یکی نبود و یکی بود با یکی که نبود

نه آسمان ، نه زمین ،نه شما ، نه ما ، نه خدا

شروع می کند ایــــن قصـــه را -یکی که نبود-

کلاغ پیــر به سر می رساند عالم را

و می کشاندمان باز تا یکی که نبود

و پلک دخترک آرام رام  ِ خـواب که شد

فرار می کند از قصه ها ، یکی که نبود

هنرنمایی ات آخر خدا نفهمیدیم

در آفرینش ما بود یا یکی که نبود