به شکل پیکری شایسته تقدیس خوابیده

به یاد طعم لبــــــهای عسل آلوده ات   شبها

همیشه یک نفر با چشمهایی خیس خوابیده

خیابانهای تهران را لگد کردیم و حس کردیم

کــــه تویش روح عاشق پرور پاریس خوابیده

...و  بوی شیطنت می داد ترفـند نـــگاه تو

گمانم توی چشمان تو یک ابلیس خوابیده

زمان در لحظه خندیدنت گم شد و ساعت هم

اسیر جــذبـــــه آن مــــوج مغــناطیس خوابیده

تمام التــــهابـــــم تـــــوی دست عاشقت گـــــم شد

و دل بستم به بانویی که در من ... هیس!... خوابیده